Eerst de poetsdienst in de uitverkoop: wat volgt er morgen?
Tijdens de Raad voor Maatschappelijk Welzijn van 22 juni keurde de meerderheid de overdracht van de poetsdienst van de thuiszorgdienst Lummen-Halen aan een extern bedrijf goed.
Team 3560 stemde tegen. Niet omdat we blind zijn voor de financiële gevolgen waarmee een gemeentebestuur vandaag geconfronteerd wordt. Wel omdat we vinden dat zo’n belangrijke beslissing meer verdient dan goede bedoelingen en verwachtingen.
Meer dan poetsen alleen
Tijdens de bespreking werd meermaals aangehaald dat de huidige poetsdienst véél meer is dan een gewone poetshulp.
De medewerkers komen wekelijks of tweewekelijks bij ouderen, zorgbehoevenden en kwetsbare inwoners over de vloer. Ze bouwen een vertrouwensband op, merken wanneer iemand achteruitgaat, vereenzaamt of bijkomende ondersteuning nodig heeft en vormen vaak een belangrijke schakel naar andere of verdere hulpverlening.
Dat staat ook zo in het behoefteonderzoek dat aan de basis ligt van deze beslissing.
Toch kiest de meerderheid er vandaag voor om net deze dienstverlening uit handen te geven.
De gebruiker wordt er niet beter van
Misschien wel de meest opvallende uitspraak van de avond kwam van de burgemeester zelf.
Op de vraag welk voordeel de gebruiker zal ervaren door deze overdracht, antwoordde hij letterlijk dat de gebruiker er niet beter van zal worden.
Dat roept voor ons een eenvoudige maar belangrijke vraag op:
Als de gebruiker er niet beter van wordt, waarom nemen we dan dit risico?
Waarom geven we een dienst uit handen die volgens het eigen onderzoek een belangrijke rol speelt in de zorg voor ouderen en kwetsbare inwoners?
Veel vragen, weinig antwoorden
Tijdens de bespreking stelden raadsleden Ine Geerts en Lien Carmans namens Team 3560 heel wat vragen in verband met de rol van de gemeente, de gebruikers en het personeel.
Maar ook over de manier waarop deze beslissing tot stand kwam.
Werd onderzocht hoe de werking verbeterd of efficiënter georganiseerd kon worden?
Werd bekeken welke alternatieven mogelijk waren tussen alles behouden en alles overdragen?
Werd nagegaan hoe de dienst kon worden geoptimaliseerd zonder hem volledig uit handen te geven?
Op die vragen kregen we geen duidelijk antwoord. Volgens het bestuur waren er uiteindelijk maar twee opties: de dienst overdragen of ermee stoppen.
Steeds opnieuw kregen we hetzelfde antwoord: dat zal blijken uit de leidraad, uit de nieuwe overeenkomst of uit de keuze van een geschikte partner.
Maar een leidraad is geen garantie. Een intentie is geen zekerheid.
En een belofte vandaag biedt geen bescherming binnen vijf jaar.
Dat is precies wat veel medewerkers en gebruikers vandaag zorgen baart.
Wat met het personeel?
De medewerkers van de poetsdienst verdienen respect. Al jarenlang staan zij klaar voor de mensen die op hen rekenen.
Vaak zijn zij meer dan een poetshulp alleen. Ze zijn een vertrouwd gezicht. Ze merken wanneer iemand het moeilijk heeft. Ze slaan alarm wanneer extra hulp nodig is.
Daarom begrijpen wij ook de ongerustheid die leeft bij veel medewerkers.
Want wat vandaag wordt beloofd, geeft niet automatisch zekerheid voor morgen.
Wat gebeurt er met de werkdruk?
Wat gebeurt er wanneer werkgebieden groter worden?
Wat gebeurt er wanneer een toekomstige werkgever andere keuzes maakt?
Wat gebeurt er binnen vijf jaar?
Op die vragen kregen we geen duidelijke garanties.
Financiële argumenten kregen voorrang
Tijdens de bespreking werd herhaaldelijk verwezen naar de kostprijs van de dienstverlening en het belang van het goed omgaan met belastinggeld. Dat is uiteraard belangrijk.
Maar een OCMW is geen bedrijf dat winst moet maken. Sommige diensten zijn er niet om winst te maken. Ze zijn er om mensen te helpen.
Om een oogje in het zeil te houden bij ouderen die alleen wonen.
Om op te merken wanneer iemand het moeilijk heeft.
Om ervoor te zorgen dat mensen zo lang mogelijk in hun eigen huis kunnen blijven wonen.
Voor sommige andere dossiers mag het water diep zijn zolang men gelooft in de maatschappelijke meerwaarde. Voor deze dienstverlening blijkt de financiële bodem plots veel sneller bereikt. Dat wringt.
Want als geld niet altijd doorslaggevend hoeft te zijn voor andere projecten, waarom dan wel voor een dienst die elke dag klaarstaat voor ouderen en mensen die hulp nodig hebben?
Voor Team 3560 mag de vraag daarom nooit alleen zijn wat een dienstverlening kost. De vraag moet ook zijn wat ze betekent voor de mensen die erop rekenen. En net dat lijkt in dit dossier naar de achtergrond verdwenen.
Wat volgt er morgen?
De meerderheid heeft haar keuze gemaakt. De overdracht komt er.
Maar voor Team 3560 blijven er heel wat vragen bestaan. Niet omdat we tegen verandering zijn.
Wel omdat we vinden dat kwetsbare inwoners en medewerkers meer verdienen dan goede intenties alleen. Ondanks de vele vragen die tijdens de bespreking werden gesteld, bleef voor Team 3560 te veel onduidelijk om deze overdracht te steunen. Daarom stemden wij tegen.
Vandaag is het de poetsdienst.
Morgen misschien iets anders.
Want als zelfs het bestuur toegeeft dat de gebruiker er niet beter van wordt, dan mag de vraag gesteld worden:
Eerst de poetsdienst in de uitverkoop. Wat volgt er morgen?
